เฟ้อ
- ก. ฟุ้ง ฟุ้งซ่าน เหลิง
- อืดขึ้น พองขึ้น. ว. มากเกินควร มากเกินไป เช่น คะแนนเฟ้อ
- เรียกอาการที่ลมในกระเพาะตีขึ้นเพราะอาหารไม่ย่อยและเป็นพิษว่า ท้องเฟ้อ
- เรียกภาวะทางเศรษฐกิจที่ปริมาณเงินหมุนเวียนในประเทศมากเกินไป ทำให้ราคาสินค้าแพงและเงินเสื่อมค่า ว่า เงินเฟ้อ.