แม่บ้านสนามบินภูเก็ตเจอกระเป๋าในห้องน้ำ ส่งคืนทรัพย์สินกว่า 6 แสน
![แม่บ้านสนามบินภูเก็ตเจอกระเป๋าในห้องน้ำ ส่งคืนทรัพย์สินกว่า 6 แสน](http://s.isanook.com/ns/0/ud/1167/5836010/svdsfg.jpg?ip/crop/w728h431/q80/jpg)
แม่บ้านท่าอากาศยานภูเก็ตปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์ เก็บทรัพย์สินมูลค่ากว่า 600,000 บาทส่งคืนเจ้าของ
วันนี้ (27 มี.ค.61) นายเพ็ชร ชั้นเจริญ ผู้อำนวยการท่าอากาศยานภูเก็ต บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) มอบของที่ระลึกและกล่าวชมเชย นางณาตยา ประสานพันธ์ พนักงานทำความสะอาดประจำท่าอากาศยานภูเก็ต ที่เก็บทรัพย์สินผู้โดยสารได้ขณะเข้าทำความสะอาดห้องน้ำหญิง และส่งมอบทรัพย์สินทั้งหมดให้เจ้าหน้าที่เวรเพื่อติดตามหาเจ้าของจนพบ
นายเพ็ชร เปิดเผยว่า เมื่อวันอาทิตย์ที่ 25 มี.ค. 61 เวลาประมาณ 13.25 น. ได้รับแจ้งจากเจ้าหน้าที่เวรท่าอากาศยานภูเก็ต (ทภก.) ว่าขณะที่แม่บ้านประจำท่าอากาศยานภูเก็ต ปฏิบัติงานทำความสะอาดภายในห้องน้ำหญิง อาคารผู้โดยสารภายในประเทศ พบกระเป๋าสะพายหลงลืมไว้ภายในห้องน้ำจึงได้แจ้งเจ้าหน้าที่เวร เข้าตรวจสอบตามระเบียบของ ภายหลังการการตรวจสอบทราบว่าขณะที่คุณณาตยา ประสานพันธ์ พนักงานแม่บ้านทำความสะอาดของบริษัท ภูเก็ตอินเตอร์ เคมีคอล จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทจัดจ้างของ ทภก. กำลังปฏิบัติหน้าที่ได้พบกระเป๋าสะพายสตรียี่ห้อ Celine 1 ใบ ภายในมีธนบัตรสกุลเงินบาท จำนวน 1,500 บาท, กุญแจรถ Mini Cooper, นาฬิกาข้อมือยี่ห้อ Rolex 1 เรือน, กระเป๋าใส่ธนบัตรยี่ห้อ Prada 1 ใบ, ภายในมีบัตรเครดิต และเอกสารต่างๆ จำนวนมาก รวมมูลค่ากว่า 600,000 บาท จึงได้ปฏิบัติตามขั้นตอนของ ทภก.
ต่อมาเจ้าของกระเป๋าชื่อนางสาวเมย์วดี วิวัฒน์ทรงชัย ได้นำหลังฐานมาแสดงและขอรับทรัพย์สินคืนพบว่าทรัพย์สินทั้งหมดอยู่ครบจึงได้ลงหลักฐานการรับทรัพย์สินคืนเป็นที่เรียบร้อย พร้อมทั้งมอบรางวัลให้กับคุณณาตยา เพื่อเป็นขวัญและกำลังใจในการทำความดีในครั้งนี้
นายเพ็ชร กล่าวในตอนท้ายว่า ทภก.ขอชื่นชมและสนับสนุนการปฏิบัติงานด้วยความซื่อสัตย์ ซึ่งครั้งนี้นับเป็นครั้งที่ 2 ที่พนักงานแม่บ้านของบริษัท ภูเก็ตอินเตอร์ เคมีคอล จำกัด เก็บทรัพย์สินที่มีมูลค่าจำนวนมากส่งคืนเจ้าของ จึงขอแสดงความชื่นชมอีกครั้งและให้กำลังใจในการทำความดีต่อไป
นางณาตยา เผยว่า เห็นกระเป๋าวางอยู่จึงเข้าไปดูเพราะคิดว่าผู้โดยสารต้องลืมทิ้งไว้แน่นอน จึงรีบนำไปให้หัวหน้าและเจ้าหน้าที่เวรเพราะแง้มดูแล้วพบทรัพย์สินจำนวนมาก คิดว่าหากสูญหายเจ้าของต้องเดือดร้อนแน่นอน ขณะนั้นไม่คิดว่าจะเอาทรัพย์สินดังกล่าวเลย คิดแต่ว่าต้องหาเจ้าของให้เจอเท่านั้น