สัตว์เลี้ยงแสนรักเกิดอาการ “วน มึน งง”
![สัตว์เลี้ยงแสนรักเกิดอาการ “วน มึน งง”](http://s.isanook.com/wo/0/ud/1/8497/97903748.jpg?ip/crop/w728h431/q80/jpg)
ช่วงนี้ฝนตกอากาศครึ้มทั้งวันกันเลยทีเดียว การเดินทางอาจจะลำบากหน่อยนะครับ รถติดกันนานเลยทีเดียว แต่ช่วงที่ผ่านมานั้นได้มีหนังอยู่เรื่องหนึ่งที่น่าสนใจทีเดียวเป็นเรื่อง ที่ดำเนินเรื่องที่ประเทศเกาหลี(อีกแล้ว) เทรนด์กำลังมาแรงเลยนะครับ เรื่อง "กวน มึน โฮ"
ได้ฟังจากคนที่ไปดูมาบอกว่าสนุกมาก พอฟังจากชื่อเรื่องนี้ก็นึกขึ้นมาได้ว่าเคยเห็นน้องหมามีอาการแบบเดินวนๆ หัวเอียงๆเหมือนคนนอนตกหมอนดูแล้วมึนๆยังไงไม่รู้ ทำให้เราเห็นแล้วงงกันเลยทีเดียวนะครับ ว่าแต่ไอ้พฤติกรรมแปลกๆเนี่ยะ น้องเขาเป็นอะไรกันแน่เนี่ยะ แค่ฟังก็งงกันแล้วใช่มัยครับ เดี๋ยววันนี้หมอมีเรื่องนี้มาเล่าให้ฟังแบบฟังแล้วไม่มึนงงแน่นอนครับ ฮ่า ฮ่า
โรคนี้เป็นโรคที่เกี่ยวกับความผิดปรกติของระบบประสาทในน้องหมาและน้องแมวนะครับเรียกว่าโรค Vestibular disease เป็นความผิดปรกติของร่างกายที่ระบบ Vestibular ซึ่งประกอบด้วย 2 ส่วนคือ ส่วนกลาง(Central)และส่วนปลาย(Peripheral) การเกิดโรคที่ส่วนปลายมักพบได้บ่อยกว่าการเกิดที่ส่วนกลาง
อาการ ของโรคที่พบได้คือ จะทำให้สัตว์เดินหัวเอียง เดินเป็นวงกลม หรือไม่สามารถทรงตัวได้ และตากลอกไปมาอาจพบได้ 3 แบบ
คือ เคลื่อนที่จากซ้ายไปขวา หรือ ขวาไปซ้าย เคลื่อนที่จากบนลงล่าง เคลื่อนที่เป็นวงกลม และบางทีอาจมีอาการอาเจียน น้ำลาย และอาจมีอาการเหมือนเมารถได้
ลองมาดูสาเหตุการเกิดโรคกันบ้างนะครับ การเกิดโรคมีสาเหตุมาจาก
ช่องหูส่วนในอักเสบ
หูประกอบด้วย 3 ส่วน คือ หูส่วนนอก หูส่วนกลาง และหูส่วนใน การ อักเสบของหูส่วนนอกจนถึงหูส่วนในเป็นสาเหตุที่พบได้บ่อยในการก่อให้เกิดโรค นี้ในสุนัขและแมว โดยเกิดจาการติดเชื้อแบคทีเรียโดยตรงหรือเกิดจากการที่แบคทีเรียสร้างสารพิษ ที่ทำให้เกิดการอักเสบภายในช่องหู ซึ่งอาจมีการฉีกขาดของเยื่อแก้วหู(tympanic membrane) ร่วมด้วยก็ได้
เกิดจากความชราของสุนัข
มักพบได้บ่อยในสุนัขที่อายุมากส่วนใหญ่จะอายุ 8 ปีขึ้นไป โดยอายุเฉลี่ยของสุนัขที่เริ่มพบอาการของโรคนี้คือประมาณ 12.5 ปีและโรคนี้มักจะพบแบบทันทีทันใด จะพบอาการหัวเอียง เดินเซ และ ตากลอกไปมา โดยประมาณ 30 % ของสุนัขชราที่เป็นมักมีอาการคลื่นไส้ อาเจียนและมักเบื่ออาหาร
เกิดขี้นได้เองโดยไม่ทราบสาเหตุในแมว
โรคนี้ในแมวมักเกิดขึ้นโดยเฉียบพลัน โรคนี้ในแมวจะไม่มีการพัฒนามากขึ้น(nonprogressive)เหมือนในสุนัข และโรคนี้สามารถเป็นในแมวได้ทุกช่วงอายุ แต่มักไม่ค่อยพบในแมวที่อายุน้อยกว่า 1 ปี ซึ่งลักษณะของการเกิดโรคมักเป็นแบบกึ่งเฉียบพลันเช่นการสูญเสียการทรงตัว การเกิดความมึนงง เดินวนและอาจเดินล้มในข้างที่วน หัวเอียง และมีตากลอกไปมา แต่อาจตรวจไม่พบความผิดปรกติของระบบประสาท โดยอาการเหล่านี้อาจดีขึ้นได้ใน 2-3 วันและอาจสามารถกลับมาเป็นปรกติได้ภายใน 2-3 สัปดาห์
เนื้องอก
เป็นเนื้องอกที่กระดูกภายในช่องหูซึ่งอาจจะก่อให้เกิดความเสียหายกับกระดูกภายในช่องหู ได้และอาจรวมถึงเกิดการเสียหายของโครงสร้างของระบบ vestibular ได้ซึ่งอาจทำให้เกิดโรดนี้ได้ เนื้องอกของช่องหูได้แก่ squamous cell carcinomar, ceruminous gland adenocarcinoma เป็นต้น
เป็นมาแต่กำเนิด
สุนัขและแมวที่เป็นพันธุ์แท้ มักจะแสดงอาการที่อายุก่อน 3 เดือน และมักพบได้บ่อยในพวกพันธุ์ German Sheperd, Doberman Pinscher, Akita, English Cocker Spaniel, Beagle, Smooth Fox Terrier และTibetan ส่วนในแมวพบได้บ่อยในพวกพันธุ์ Siamese, Burmese Tonkinese โดยอาการหูหนวกอาจเกิดขึ้นได้กับพวกพันธุ์ , Doberman Pinscher, Akita และแมวพันธุ์ Siamese
เกิดจากการใช้ยาพวกกลุ่ม Aminoglycoside
โดยปรกติแล้วยาในกลุ่มนี้มักไม่ค่อยเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดการเสื่อมของระบบ vestibular ในสุนัขและแมว การ เกิดความเป็นพิษกับช่องหูนั้นมักจะเกิดจากการใช้ยากลุ่มนี้ในขนาดปริมาณสูง หรือการใช้ยากลุ่มนี้เป็นระยะเวลานานๆ โดยเฉพาะสัตว์ที่มีปัญหาเรื่องไต โดยนอกจากมีอาการของโรคนี้แล้วสัตว์ยังอาจสูญเสียการได้ยินอีกด้วย แต่อาการของโรคที่เกิดจากยากลุ่มนี้จะค่อยๆดีขึ้นได้ถ้ามีการหยุดใช้ยาทันทีแต่การสูญเสียการได้ยินอาจยังคงมีต่อไป
เกิดจากโรค Hypothyroidism
โรค Hypothyroidism อาจมีส่วนที่ทำให้เกิดโรคนี้ในสุนัขชราได้การเกิดโรคนี้ที่ส่วนกลาง(central)นั้นมักพบได้น้อยกว่าแบบส่วนปลายทั้งในสุนัขและแมวและการพยากรณ์โรคจะแย่กว่าแบบส่วนปลาย(peripheral)เพราะอาการค่อนข้างรุนแรงกว่านะครับ
ส่วนสาเหตุนั้นอาจเกิดได้จาก การอักเสบ เนื้องอก หรือเกิดจากการบาดเจ็บที่บริเวณระบบประสาทส่วนกลาง(CNS)โดยเฉพาะการเกิดGranulomatusMeningoencephalitis ในสุนัข และ Feline infectious peritonitis ในแมว การตรวจอาจต้องใช้การ x-ray และอาจต้องใช้น้ำที่ไขสันหลังไปตรวจเพื่อช่วยในการวินิจฉัยหรืออาจต้องใช้ MRI ในการวินิจฉัยเพิ่มเติมซึ่งวิธีนี้เป็นวิธีที่ได้ผลในการวินิจฉัยความผิดปรกติของโรคนี้ที่ระบบส่วนกลางที่ได้ผลที่สุดเลยนะครับ